Bas' Blog: Dansen in Londen

Bas blogt regelmatig uit Londen, waar hij sinds september 2011 aan de Rambert School  of Ballet and Contemporary Dance zit. De school  staat internationaal  bekend als een van de belangrijkste op het gebied van dans. Bas woont in de Londonse wijk Isleworth met drie andere huisgenoten, ook allemaal dansers. Voordat hij naar Engeland verhuisde, was hij actief bij Club Movers ´n Shakers van Holland Dance. Op deze manier blijft hij betrokken bij de Club en geeft een ’inside view’ van een danser die nog anderhalf jaar op de opleiding voor de boeg heeft.

Ik wil laten zien dat ik weer kan springen!

In december schreef ik dat ik hoopte mee te kunnen doen aan de eindvoorstelling in het Linbury Theater van het Royal Opera House. Helaas is mijn trio niet uitgekozen, maar ik ben wel gevraagd om in te vallen voor een derdejaars stuk: Rite of Spring. Gechoreografeerd door Mark Baldwin, de artistiek directeur van Rambert Company. Een aantal derdejaars doen het op het ogenblik namelijk erg goed in audities en hebben ervoor gekozen om school te verlaten en een baan aan te nemen. Dit heeft me geholpen een plekje hierin te krijgen. Het enige nadeel is dat ik het stuk in drie en een halve week moet aanleren, terwijl de derdejaars er al een paar maanden mee bezig zijn. Ik hoop dat het gaat lukken… Met hard werken, moet het te doen zijn. Een ander stuk waar ik me meer zorgen om maak is Troy Games, hier ben ik officieel tweede understudy, maar het lijkt erop dat ik dit daadwerkelijk ga uitvoeringen.  Door de manier waarop het is gerepeteerd weet ik er helaas nog weinig van en dat betekent huiswerk. Ook ben ik understudy voor het klassieke stuk dat wordt opgevoerd, de Bloemenwals uit De Notenkraker. Hier is de kans veel kleiner dat ik het uiteindelijk ook hoef op te voeren, terwijl ik dit stuk juist het beste ken.

Binnenkort krijgen we onze rapporten. Ik ben benieuwd naar mijn cijfers. Ik ben in elk geval blij dat ik de afgelopen periode alles heb kunnen meedoen en amper last heb gehad van mijn blessures. We worden  onder andere beoordeeld op één van de drie repertoire solo’s die zijn aangeleerd. Ik heb gekozen om een solo uit Napoli te doen. De reden? In deze solo kan ik eindelijk laten zien dat ik kan weer kan springen!

Buiten school heb ik onlangs een heel leuke workshop gedaan met Companhia Deborah Colker; een gezelschap gevestigd in Rio de Janeiro. Ze waren in London voor een serie optredens in het Barbican theater.  Ik heb er mensen leren kennen van andere scholen, maar ook een aantal dansers van het gezelschap zelf en mocht een company class komen kijken. Het was echt vet om te zien hoe een dag er voor de dansers in dat gezelschap uitziet. Hierdoor heb ik een nieuwe onthulling: Ik wil heel graag in dat gezelschap dansen! Volgend jaar ga ik naar Rio om auditie te doen. Nu ik dit allemaal heb meegemaakt, weet ik wat de standaard is en heb ik op school iets concreets om naartoe te werken. Dat is heel fijn! Ik hoop dat ik met nog anderhalf jaar training voor de boeg genoeg vooruitgang kan boeken en een goede kans maak om het gezelschap binnen te komen. Zo niet, dan zijn er natuurlijk altijd genoeg andere gezelschappen en projecten waar ik aan mee kan doen. Ik houd jullie op de hoogte!

Bas, maart 2013

Op naar Kerst met sambal en pindasaus

Het eerste trimester zit er alweer op en is erg snel gegaan!
Allebei mijn stukken, zowel Higgs Boson en de solo Farewell the Tranquil Mind, zijn opgevoerd in de Student Choreographic Shows die we ter afsluiting hadden. De voorstelling ging heel goed en ik ben erg tevreden, dat is toch altijd spannend. Het was extra spannend, aangezien van alle tweede en derdejaars er een select aantal gekozen wordt voor de eindvoorstelling in het Linbury Theater van het Royal Opera House. Het zou geweldig zijn als mijn trio wordt uitgekozen als onderdeel van het programma. Er gaan wat geruchten dat het een van de kanshebbers is. Ik heb er in elk geval weer veel van geleerd, onder andere hoe lastig het is om het idee wat ik in mijn hoofd heb, over te brengen op de dansers. Maar ik vind dat het is gelukt.
De eerste beoordelingen van dit jaar zijn ook positief. Na een tijd van blessure ben ik erg blij dat ik alles volledig mee heb kunnen doen. Het voelde goed. Maar genoeg over school…

Ik heb sinds kort een baantje in het centrum van Londen, vlakbij Covent Garden! Het is een kledingboetiek van een designer-label genaamd Unconditional. Toevallig via de Facebookpagina kwam ik erachter dat ze mensen zochten. Ik heb meteen mijn CV gestuurd en ben toen uitgenodigd voor een interview. Het is goed dat ik een baantje heb, want Londen is duur, zeker als je er de leuke dingen wilt kunnen doen die Londen te bieden heeft. Het is ook fijn dat ik andere mensen leer kennen van buiten mijn opleiding en dat ik in een ander deel van Londen kom.

Toch heeft dit leven ook een andere kant. Zo vind ik het nadeel van verhuizen naar het buitenland dat je de mensen waar je om geeft niet met je mee kan nemen. Ik voel me soms alleen. Gelukkig merk ik nu in het tweede jaar dat mensen elkaar echt beter gaan leren kennen en dat de groep meer een echte groep aan het worden is. En ik ben enorm blij dat ik samenwoon met twee andere jongens die in de loop van de tijd goede vrienden zijn geworden. Dat bewijst dat een goede vriendschap tijd nodig heeft om te ontwikkelen. Een ander nadeel is dat ik sambal en pindasaus moet missen, maar gelukkig is het bijna Kerst en weet ik nu al dat ik terug naar Londen ga met wat ik wél mee kan nemen in mijn koffer!

Bas, december 2012



Diepgang en betekenis in jaar 2

Terwijl ik dit schrijf, luister ik naar Quintette N.1 van Dustin O’Halloran http://www.youtube.com/watch?v=rvK-pNda__k) en ben ik aan mijn tweede studiejaar begonnen. Wat zijn de plannen?

Eind vorig schooljaar ben ik begonnen met het zoeken naar meer diepgang en betekenis. Voor mij was religie een duidelijk startpunt en dus heb ik een bijbel en een koran aangeschaft. Ik geef eerlijk toe, ik heb nog lang niet alles gelezen en vraag me ook af of dat gaat gebeuren. Maar voor een solo eind van vorig  heb ik al wel The King James Version van de bijbel met de regels 11-18 uit het Book of Revelation gebruikt. Zonder muziek kwam ik het podium op,  trok een rozenkrans uit mijn mond en bond het om mijn pols. Vervolgens citeerde ik het stuk uit de bijbel en danste op mijn eigen monoloog.

Nu wil ik  een trio maken voor de Student Choreography Show in december. Uit jaar drie heb ik twee dansers gevraagd om mee te werken, een jongen en een meisje,  en uit mijn eigen jaar een jongen. Voor dit nieuwe trio heb ik besloten om de ontdekking van de Higgs Boson te gebruiken, beter bekend als Het God-deeltje. Dit is, in het heel kort,  het deeltje dat ervoor zorgt dat deeltjes massa hebben en niet los van elkaar rondvliegen,  zoals licht. Ik wil de natuurkundige ontdekking, de manier waarop dit deeltje is ontdekt en de werking ervan, gebruiken voor mijn choreografie. Als mijn stuk Higgs Boson af is, post ik natuurlijk een filmpje.

Ondanks dat ik veel rust heb gehad deze zomer en naar de praktijk van Rietveld ben geweest in Den Haag ben ik nog steeds bezig met het rehabiliteren. Vorig jaar begon een vorm van tendinitis (peesontsteking) zich te ontwikkelen in mijn enkel. Ook met behulp van oefeningen werd de ontsteking niet minder, maar verergerde  juist langzaam. Volgens de osteopaat van school is het beter als ik langzaam kracht opbouw en na ongeveer zes weken pas weer deelneem aan de lessen. Naar aanleiding van een gesprek dat ik had met de Student Support Office,  mag ik nu mijn eigen ‘schedule’ in elkaar zetten, zolang het aan bepaalde voorwaarden voldoet. Dit betekent dat ik veel in de gym ben de komende tijd, wat me erg goed bevalt.  Ook krijg ik ruimte om eerder te beginnen aan mijn schriftelijke werk, maar er wordt dan ook een hogere standaard verwacht.

Nu heb ik ook tijd om te investeren in mijn kunstprojecten, waarin dans & verf en dans & sculptuur centraal staan. En het plan is om in deze zes weken ook een start te maken van het opzetten van een studentenkrant voor in de school. Met andere woorden: ik heb genoeg te doen om mezelf bezig te houden met dans vanuit verschillende invalshoeken en dat voelt goed!

Dit nieuwe schooljaar begint dus goed, dat belooft een goed jaar te worden.
Inmiddels luister ik nu voor de vierde keer naar het kwintet en terwijl de muziek tot een einde komt, denk ik dat het ook een goed moment is om te stoppen met schrijven en te beginnen met dromen. Dromen van alles wat dit jaar te bieden heeft…

Bas, oktober 2012

  
Half term! ´Ruimte vullen met Bas´

Hoe was mijn half term aan de Rambert School? Ik heb een week vrij gehad, daarvoor hebben we op de laatste dag één voor één een gesprekje gehad met onze mentor. Mijn gesprek verliep heel goed en het kwam erop neer dat ze blij zijn dat ik op school zit. Ik moet met klassiek wat meer mensen opzij duwen en “de ruimte vullen met Bas”, zoals Paul het zei. Dat ben ik dan ook van plan te doen als ik in de balletles sta. Hij vroeg ook of ik al vrienden had gemaakt en gelukkig is dat het geval. Ook al sprak ik onlangs, toen we met een groot deel van onze klas uit eten gingen bij Wagamama, pas voor het eerst uitgebreider met sommige klasgenoten. We zijn gewoon met zo veel studenten in het eerste jaar, dat ik de helft alleen ’s ochtends begroet en dan na de lessen vriendelijk gedag zeg.  Ik had een nummer 77 bij Wagamama en het eten was heerlijk.

Elke vrijdag hebben we choreografie les en dat is echt een geweldige les. Op de een of andere manier leer ik in die les heel veel. Tot nu toe hebben we het vooral over verschillende methodes gehad om materiaal te genereren, bijvoorbeeld door middel van het kiezen van punten in de ruimte en dan bepaalde lichaamsdelen naar die punten te brengen, of door je nummers van je telefoonnummer te linken aan lichaamsdelen en die dan weer naar punten in de ruimte te brengen die ook een nummer hebben, of door een bestaande frase aan bewegingen te “inverten” zodat je alles wat je normaal met je armen, torso en hoofd doet probeert te vertalen naar je onderlichaam, en die ”invertion” kun je uiteindelijk met een partner gaan “bridgen” door er freezes in te brengen waar de ander op reageert door lichaamsdelen naar uitstekende lichaamsdelen in de freeze te brengen. Op al deze manieren ontstaat er heel veel nieuw materiaal. We werden opgedeeld in groepjes van vier om in een halfuur al dit materiaal aan elkaar te breien en dan het volgende half uur aan de rest van de groep te laten zien. Het ging er eigenlijk om dat je fout ging en dat dan niet laat zien. Je moet altijd performen. Alles wat je doet is een performance. Het ging eigenlijk verrassend goed, ook al dacht ik van tevoren dat het een fiasco zou worden.

Na de volle dag op school en een repetitie voor een stuk van een medejaargenoot voor de voorstelling tegen het eind van dit term fietste ik naar huis. Ik heb het idee dat ik hier meer fiets dan ik ooit in Nederland heb gefietst. Ik heb gelukkig wel een oer-Hollandse mint groene degelijke Nederlandse fiets die hier nog als anders is omdat bijna iedereen op een mountain bike rijdt. Mijn ouders zijn langsgekomen! Ik kon eindelijk mijn moeder laten zien waar ik woon. We zijn op zoek naar een restaurantje door de wijk Hounslow gelopen. Hounslow is een soort klein India waar ik om de hoek woon. Je hoort er eigenlijk niemand Engels praten op straat. Mijn ouders hebben allebei curry gegeten. Zaterdag heb ik ze mee de stad in genomen. We zijn van Covent Garden naar Trafalger Square gelopen. Daar hebben we in the National Gallery met onze vaderlandse trots alle schilderijen van Nederlandse Meesters eens goed bekeken. Het mooie is dat toegang voor de meeste musea gratis is. Na het licht nationalistische museumbezoek zijn we Soho ingelopen. Ook heb ik ze mee Oxford Street ingenomen en we hebben het rondje afgesloten met Picaddilly Circus. Het was gek om ngedag tegen ze te zeggen en ze weer op weg terug naar huis te sturen.

De rest van de week ga ik vullen met lessen volgen bij Pineapple Dance Studios, een baantje vinden, naar school om te oefenen, naar een voorstelling, misschien langs bij Joanna (een klasgenoot die terug is naar haar ouders op het platteland voor halfterm), uit eten met Hanna (huisgenootje), afspreken met vrienden en uit?! Genoeg te doen dus. Ik kijk nu al uit naar morgen, mijn dagje niets. Ook al moet er natuurlijk wel van alles gebeuren. De was moet gedaan worden en het is mijn beurt om de toiletten en afwasbakken schoon te maken, maar dat komt allemaal morgen wel. Nu ga ik lekker genieten van een film met mijn huisgenoten en een bounty, want daar heb ik gewoon echt zin in.

Bas, november 2011


Week 1 op de Rambert School

Maandag, de eerste dag op Rambert School waar iedereen zich op verheugde.  Het programma was niet spannend, maar het moest gebeuren: iedereen werd geregistreerd.  Mijn naam heb ik gelijk laten aanpassen, want die was verkeerd gespeld. Ik heb natuurlijk ook geen makkelijke naam voor Engelse begrippen. Na de gehele registratie ronde werden in de theaterzaal de leraren voorgesteld en nam de directeur samen met het eerste jaar de studiegids door.  Er volgde een typische gezellige Engelse “tea party”. We kregen de gelegenheid om met de leraren en ouderejaars te praten.
Maandag is ook mijn kook dag. Het werd pasta. Op dinsdag, woensdag en donderdag koken mijn drie andere huisgenoten. In het weekend zorg ik voor mezelf.

Mijn allereerste Rambert School balletles verliep goed. Het viel me op dat iedereen erg zijn best deed om goed over te komen op elkaar en de docent. Het is heel anders om in een klas te staan met alleen jongens. De balletlessen zijn gescheiden, omdat in de filosofie van Rambert Schoo ljongens aan andere dingen moeten werken dan de meiden. Ergens is dit natuurlijk wel logisch aangezien een mannen-  en vrouwenlichaam fysiek enorm van elkaar verschillen.  In klassiek repertoire doen jongens ook hele andere dingen dan meiden.

Vanaf dinsdag verliep de week eigenlijk heel snel. Ik heb mijn fiets drie keer over een brug de Thames over moeten slepen om elke keer bij de bank aan te komen en te horen dat er toch niet de juiste papieren waren om een rekening te kunnen openen. Uiteindelijk is het toch gelukt. Nu de gezamenlijke rekening geopend is kunnen we de tv aansluiten, internet afsluiten, water gas en licht betalen en natuurlijk de huur over maken naar de huisbaas. De huisbaas heeft ons al gelijk een lijst gegeven met aanpassingen aan het huis, die we moeten uitvoeren als we onze borg nog terug willen zien na het eerste contractjaar. Hoort de huisbaas dat niet te doen en niet wij?

De eerste week is, mede door al het geregel  verschrikkelijk  snel gegaan. Het weekend ging jammergenoeg nog veel sneller. Ik kreeg namelijk  bezoek uit Nederland. Etienne, mijn beste vriend kwam mij opzoeken, wat een vreemde gewaarwording was. Een bekende in een voor mij nog onbekende en nieuwe  stad. Etienne en ik hebben er meteen een feestje van gemaakt,  we hebben mijn eerste week afgesloten door het nachtleven van London in te duiken. Zelfs in een grote stad als London is de weg naar huis toch makkelijk te vinden. De N9, opstaphalte Trafalgar Square, richting Heathrow Terminal  5 rijdt elke 10-15 minuten. Ik was blij om vanochtend in mijn eigen bed, in mijn eigen kamer wakker te worden. Want ik voel me hier prima thuis.

Word lid!

van club Movers 'nd Shakers