Voorstelling

Celebrating Kylián! No. 1 Birth-Day + Last Touch First + Scalamare

Jiří Kylián | Kylián Productions BV

Celebrating Kylián! No. 1 Birth-Day + Last Touch First + Scalamare
  • , , Korzo Theater, Den Haag  
  • * uitverkocht


Birth-Day
Op muziek van Mozart wordt in Birth-Day de verjaardag van Sabine Kupferberg gevierd. Gekleed in Barokkostuums zien we vijf dansers rondom een lange tafel. De komedie die zich langzaam ontvouwt, neemt het publiek mee in een duet tussen realtime en film. Maar Birth-Day heeft ook een donkere kant; een nieuwe verjaardag betekent ook een jaar dichter bij de dood. Tussen onze geboortedag en overlijdensdag stoppen we veel tijd en energie in verlangens, liefdes, creaties en verwarring. Mozart is voor Kylián een prachtig voorbeeld hiervan. Ook al was zijn leven kort, hij begreep het leven in al zijn rijkdom, zijn gekte en in zijn clowneske gedragingen. De verjaardag — en daarmee het leven — wordt in Birth-Day op meesterlijke wijze neergezet als een generale repetitie voor iets dat betekenisvoller en diepzinniger is.

Last Touch First
Het Holland Dance Festival nam het initiatief voor een heel eenvoudig idee: Dansimprovisator Michael Schumacher en danseres Sabine Kupferberg zouden samen een duet maken, gebaseerd op improvisatiesystemen die eerstgenoemde al eens had laten zien in een stuk voor Nederlands Dans Theater III. Maar dit idee groeide uit tot een project van respectabele omvang, met als basis het stuk Last Touch dat Jiří Kylián creëerde voor het Nederlands Dans Theater I in 2003. Schumacher creëerde uiteindelijk een nieuwe voorstelling, samen met Jiří Kylián en zijn vrouw, danseres Sabine Kupferberg.

Last Touch First is een intieme en aangrijpende voorstelling waarin wanhoop, gekte en eenzaamheid diep naar binnen slaan bij de zes personages. In een 19eeeuwse wereld die doet denken aan de groteske toneelstukken van de Russische schrijver Anton Tsjechov, bewegen de dansers bijna een uur lang in super slow motion. De zes dansers en de toneelsetting komen zo volledig tot hun recht en creëren een magische, aangrijpende sfeer.

Scalamare
In 2015 werd ik uitgenodigd voor het Cinematica festival in Ancona. Terwijl ik daar was werd ik meegenomen naar de Monumento ai Caduti, met de indrukwekkende trappen die neerdalen tot in de Adriatische zee. Ik stond op deze treden en keek neer op mijn eigen schaduw die over ze viel in allerlei abstracte rechthoeken. Ik vond dit erg veelzeggend en symbolisch en besloot een korte film te maken geïnspireerd op deze indrukken. Het is niet moeilijk de symboliek van deze plek te begrijpen. Er is het monument voor de gevallen soldaten, er zijn de trappen die je naar boven of naar beneden leiden, er is de zee die leven geeft en neemt. Ook het verhaal van de film is eenvoudig: een stel dat veertig jaar samen is, viert het jubileum van hun huwelijksreis die op deze trappen begon. Dus hier zijn ze weer, veertig jaar later, op dezelfde plek, terugkijkend op hun leven, proberen ze zich te verzoenen met wat ze zijn geworden en tegelijkertijd vooruit te kijken naar een zeer beperkte en onzekere toekomst. Met een lach en een traan, met humor en sarcasme proberen ze sommige momenten uit het verleden te herleven. De schijnbaar belangrijke momenten zijn vervaagd door de tijd, sommige verwaarloosbare gebeurtenissen worden prominenter. Er is de eeuwige strijd tussen microkosmos en macrokosmos. Alle waarden veranderen en er heerst een bepaald gevoel van verlies en nostalgie. Het vieren van hun huwelijksreis verandert in hallucinatie en illusie, waarbij de grens tussen realiteit en fantasie niet langer bestaat. Alleen de abstracte schaduwen zijn de stille getuigen van dit tafereel...

Jiří Kylián – 10 september 2016